People of Domus

In this project I collaborate with residents of Domus, a refuge of the Salvation Army in the heart of the infamous ‘Schilderswijk’ area in The Hague. Many are addicted, have committed crimes or suffer mental health problems. While popular opinion often marginalizes them, I set out to tell a different story, not of them but with them. One that speaks of optimism and opening up, creative skills and colorful thoughts. As a visual artist I create the circumstances in which they can open up and contribute. Every encounter results in a unique work, using photography, video, painting and writing.

Texts in this project were written together with Martijn Gussekloo. Unfortunately they’re only available in Dutch at the moment.

Elske Verdoorn mob  – People of Domus 01
Elske Verdoorn  – People of Domus 01
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 02
Elske Verdoorn  – People of Domus 02
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 03
Elske Verdoorn  – People of Domus 03

Vanaf mijn eerste dag in Domus neemt Afzal me onder zijn hoede. Hij is de eerste bewoner die ik leer kennen en met wie ik een vriendschap opbouw. Hij is openhartig en sociaal en geïnteresseerd in wat ik kom doen.

Omdat ik weet  dat  hij schildert vraag ik hem de portretten die ik van hem maak te be-werken. Anders te maken, mooier of lelijker of iets ertussenin. Terwijl we borrelnootjes eten en geconcentreerd werken (hij aan de schilderingen en ik aan de foto’s) vertelt hij me over zijn ambitie om een Goed Mens te zijn, want hij gelooft in een rechtvaardige God. Hij vertelt me over de wereld en de schepping en de verantwoordelijkheid van ieder mens. Ik leer ook een donkere kant kennen uit de verhalen. Hij heeft zijn jeugd doorgebracht in tehuizen, veel drugs gebruikt en – om dat te betalen – veel op zijn kerfstok. Een Goed Mens zijn is niet gemakkelijk, zelfs als je het echt, écht wil.

In de periode dat we samenwerken en ik vaak op zijn kamer kom, is het er iedere week totaal anders ingericht; van een museum vol prachtige schiderijen naar een kale vloer en terug. Net als de seizoenen, rond en rond.

Vanaf mijn eerste dag in Domus neemt Afzal me onder zijn hoede. Hij is de eerste bewoner die ik leer kennen en met wie ik een vriendschap opbouw. Hij is openhartig en sociaal en geïnteresseerd in wat ik kom doen.

Omdat ik weet  dat  hij schildert vraag ik hem de portretten die ik van hem maak te be-werken. Anders te maken, mooier of lelijker of iets ertussenin. Terwijl we borrelnootjes eten en geconcentreerd werken (hij aan de schilderingen en ik aan de foto’s) vertelt hij me over zijn ambitie om een Goed Mens te zijn, want hij gelooft in een rechtvaardige God. Hij vertelt me over de wereld en de schepping en de verantwoordelijkheid van ieder mens. Ik leer ook een donkere kant kennen uit de verhalen. Hij heeft zijn jeugd doorgebracht in tehuizen, veel drugs gebruikt en – om dat te betalen – veel op zijn kerfstok. Een Goed Mens zijn is niet gemakkelijk, zelfs als je het echt, écht wil.

In de periode dat we samenwerken en ik vaak op zijn kamer kom, is het er iedere week totaal anders ingericht; van een museum vol prachtige schiderijen naar een kale vloer en terug. Net als de seizoenen, rond en rond.

Elske Verdoorn mob  – People of Domus 04
Elske Verdoorn  – People of Domus 04
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 05
Elske Verdoorn  – People of Domus 05

Klak, tsjak, prrrrrrr. KLAK!

Mark danst, maar die zin drukt niet genoeg passie en vuurwerk uit. Het is niet dansen zoals jij en ik dat doen, een soort houterig aquajoggen, de danspasjes voor ons uit mompelend. Het is anders, het is wild en het grijpt om zich heen.

Mark is doof en voor onze gesprekken komt een tolk langs. Er is een vast aantal uren doventolk per maand. Mark vind het niet erg om doof te zijn, vertelt hij me, de mensen begrijpen hem toch wel. Hij drukt zich uit door beweging. Het ritme en de muziek zitten in z’n lijf, hij hoort de muziek niet maar voelt het ritme. Hij wil alleen over positieve dingen praten en liever niet over de schaduwkant van zijn leven.

Hij begrijpt niet waarom ik z’n kamer zou willen fotograferen, want er is daar niks. Het dánsen moet gezien worden: de straat op, het park in, naar buiten. Hij is trots dat ik hem fotografeer en dat we samen een video maken. “Als kind kon ik het al”, zegt hij. “Ik heb het nooit hoeven leren.”

Door de gesprekken die we via de tolk hebben merk ik dat Mark soms warrig kan zijn, maar ook waanzinnig enthousiast. Hij droomt groots en meeslepend. Iedereen moet onze video zien.

Klak, tsjak, prrrrrrr. KLAK!

Mark danst, maar die zin drukt niet genoeg passie en vuurwerk uit. Het is niet dansen zoals jij en ik dat doen, een soort houterig aquajoggen, de danspasjes voor ons uit mompelend. Het is anders, het is wild en het grijpt om zich heen.

Mark is doof en voor onze gesprekken komt een tolk langs. Er is een vast aantal uren doventolk per maand. Mark vind het niet erg om doof te zijn, vertelt hij me, de mensen begrijpen hem toch wel. Hij drukt zich uit door beweging. Het ritme en de muziek zitten in z’n lijf, hij hoort de muziek niet maar voelt het ritme. Hij wil alleen over positieve dingen praten en liever niet over de schaduwkant van zijn leven.

Hij begrijpt niet waarom ik z’n kamer zou willen fotograferen, want er is daar niks. Het dánsen moet gezien worden: de straat op, het park in, naar buiten. Hij is trots dat ik hem fotografeer en dat we samen een video maken. “Als kind kon ik het al”, zegt hij. “Ik heb het nooit hoeven leren.”

Door de gesprekken die we via de tolk hebben merk ik dat Mark soms warrig kan zijn, maar ook waanzinnig enthousiast. Hij droomt groots en meeslepend. Iedereen moet onze video zien.

Elske Verdoorn mob  – People of Domus 06
Elske Verdoorn  – People of Domus 06
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 07
Elske Verdoorn  – People of Domus 07
Elske Verdoorn  – People of Domus 08
Elske Verdoorn  – People of Domus 08
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 09
Elske Verdoorn  – People of Domus 09
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 10
Elske Verdoorn  – People of Domus 10

Serge praat veel over onderwerpen die ik niet goed begrijp. In zijn tekeningen herhalen zich symbolen en woorden die ik niet kan thuisbrengen. In dit gesprek probeer ik meer te weten te komen.

E: Wat betekent MS13?
S: Met MS13 ben ik geboren. Op 13-7-1976, 7 en 6 is 13; om 13 over 3 begon mijn geboorte en 13 over 6 was ik geboren.

E: Wat is het verband met het Alziend Oog? En je tekeningen?
S: Tja. Het is net als Illuminati, een beetje een duivelsachtig iets. Ze staan ook altijd zo met die handjes, in een duivelsteken.

E: Ben jij dan een duivel?
S: Kan ik zijn, ja. Ik hou van de Duivel, ik hou van God. Ik hou van allebei en wil van allebei leren. Alletwee kennen.

E: En tot nu toe in je leven?
S: Is dat wel gebeurd. Ik ben één van de weinigen die met de Duivel en met God omgaat. God heeft mijn pad goedgekeurd en gezegd: jij moet dat gewoon doen, dat is je ding.

E: Dat heb je goed voor elkaar. Of hebben alle mensen dit?

Serge praat veel over onderwerpen die ik niet goed begrijp. In zijn tekeningen herhalen zich symbolen en woorden die ik niet kan thuisbrengen. In dit gesprek probeer ik meer te weten te komen.

E: Wat betekent MS13?
S: Met MS13 ben ik geboren. Op 13-7-1976, 7 en 6 is 13; om 13 over 3 begon mijn geboorte en 13 over 6 was ik geboren.

E: Wat is het verband met het Alziend Oog? En je tekeningen?
S: Tja. Het is net als Illuminati, een beetje een duivelsachtig iets. Ze staan ook altijd zo met die handjes, in een duivelsteken.

E: Ben jij dan een duivel?
S: Kan ik zijn, ja. Ik hou van de Duivel, ik hou van God. Ik hou van allebei en wil van allebei leren. Alletwee kennen.

E: En tot nu toe in je leven?
S: Is dat wel gebeurd. Ik ben één van de weinigen die met de Duivel en met God omgaat. God heeft mijn pad goedgekeurd en gezegd: jij moet dat gewoon doen, dat is je ding.

E: Dat heb je goed voor elkaar. Of hebben alle mensen dit?

S: Niet iedereen. Ik heb de middenweg gekozen.

E: Welke dromen heb je nog?
S: Van alles. Ik vlieg zelfs in m’n dromen.

E: Ja, maar je toekomst?
S: Ik kom ook dingen uit m’n toekomst tegen, ja. Zoals dit huis. De schilderijen, de beelden, de mensen. Dit ook, dit heb ik allemaal al een keer gezien. Het is een heel belangrijk punt in mijn leven. Ik had eigenlijk al dood moeten zijn, wat dus niet is gebeurd.

E: Hoe oud hoop je te worden?
S: Ik ga voor eternity.

S: Niet iedereen. Ik heb de middenweg gekozen.

E: Welke dromen heb je nog?
S: Van alles. Ik vlieg zelfs in m’n dromen.

E: Ja, maar je toekomst?
S: Ik kom ook dingen uit m’n toekomst tegen, ja. Zoals dit huis. De schilderijen, de beelden, de mensen. Dit ook, dit heb ik allemaal al een keer gezien. Het is een heel belangrijk punt in mijn leven. Ik had eigenlijk al dood moeten zijn, wat dus niet is gebeurd.

E: Hoe oud hoop je te worden?
S: Ik ga voor eternity.

Elske Verdoorn mob  – People of Domus 11
Elske Verdoorn  – People of Domus 11
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 13
Elske Verdoorn  – People of Domus 12
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 12
Elske Verdoorn  – People of Domus 13
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 14
Elske Verdoorn  – People of Domus 14
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 15
Elske Verdoorn  – People of Domus 15

Eithel is één van de weinige mensen op aarde met een rijbewijs. Dat vertelt hij me op een dinsdagmiddag in de sporthal, tussen het basketballen door.

Eithel is een basketballer. Ik heb horen vertellen dat hij een sportcarrière in Amerika heeft gehad maar daar wil hij niets over loslaten. Basketballen is in ieder geval niet zomaar een spelletje voor hem: hij móet basketballen, dwangmatig. De behaalde scores per positie komen op grote, gekleurde vellen te staan die hij zorgvuldig archiveert. Iedere dag opnieuw: basket-ballen, noteren, filmen en terugkijken om ook dat materiaal weer te analyseren en op te slaan. Elke woensdag verschijnt een nieuw vel.

Ik raak steeds meer geïnteresseerd in zijn wereld en de logica ervan, vermomd als totale willekeur. Terwijl ik hem fotografeer leer ik zijn discipline kennen, zijn optimisme en, natuurlijk, zijn systeem.

Hij vertelt me daar graag over. Over het verband tussen de uitslagen en de verkeerstafel, dagen en dollars, en over het geld dat banken niet uitkeren. Soms, als ik lach, roept hij me tot de orde: “Je maakt er een grapje van!” Dat is niet mijn bedoeling. Ik wil hem begrijpen, zie iemand die niets nodig heeft dan zijn eigen logica om gelukkig te zijn.

Eithel is één van de weinige mensen op aarde met een rijbewijs. Dat vertelt hij me op een dinsdagmiddag in de sporthal, tussen het basketballen door.

Eithel is een basketballer. Ik heb horen vertellen dat hij een sportcarrière in Amerika heeft gehad maar daar wil hij niets over loslaten. Basketballen is in ieder geval niet zomaar een spelletje voor hem: hij móet basketballen, dwangmatig. De behaalde scores per positie komen op grote, gekleurde vellen te staan die hij zorgvuldig archiveert. Iedere dag opnieuw: basket-ballen, noteren, filmen en terugkijken om ook dat materiaal weer te analyseren en op te slaan. Elke woensdag verschijnt een nieuw vel.

Ik raak steeds meer geïnteresseerd in zijn wereld en de logica ervan, vermomd als totale willekeur. Terwijl ik hem fotografeer leer ik zijn discipline kennen, zijn optimisme en, natuurlijk, zijn systeem.

Hij vertelt me daar graag over. Over het verband tussen de uitslagen en de verkeerstafel, dagen en dollars, en over het geld dat banken niet uitkeren. Soms, als ik lach, roept hij me tot de orde: “Je maakt er een grapje van!” Dat is niet mijn bedoeling. Ik wil hem begrijpen, zie iemand die niets nodig heeft dan zijn eigen logica om gelukkig te zijn.

Eithel heeft in Domus een plek gevonden waar hij zichzelf kan zijn. Van hem hoeft er niets te veranderen, alleen de bank zou misschien ‘ns mogen uitkeren. Tot die tijd werkt hij verder. Hij wil  zeldzame worpen vastleggen op video, nog wat afvallen en vooral jong blijven. “Niet oud worden, rijbewijs houden.”

Eithel heeft in Domus een plek gevonden waar hij zichzelf kan zijn. Van hem hoeft er niets te veranderen, alleen de bank zou misschien ‘ns mogen uitkeren. Tot die tijd werkt hij verder. Hij wil  zeldzame worpen vastleggen op video, nog wat afvallen en vooral jong blijven. “Niet oud worden, rijbewijs houden.”

Elske Verdoorn  – People of Domus 16
Elske Verdoorn  – People of Domus 16
Elske Verdoorn  – People of Domus 17
Elske Verdoorn  – People of Domus 17
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 18
Elske Verdoorn  – People of Domus 18
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 19
Elske Verdoorn  – People of Domus 19
Elske Verdoorn mob  – People of Domus 20
Elske Verdoorn  – People of Domus 20